پایگاه خبری مکتوب‌نامه: به نقل از ایرنا به نقل از به نقل از شبکه تلویزیونی فرانس ۲۴، پاریس و دیگر شهرهای فرانسه، امروز (شنبه ۲۵ مهر/ ۱۷ اکتبر)، صحنه یک بسیج سراسری و تظاهرات موسوم به «مجموعه خشم‌ها»ست. این خیزش که در پیوند میان جلیقه‌زردها و دانش‌آموزان و با همراهی اقشار گوناگونی همچون کشاورزان، معلمان، دانشجویان، مدافعان محیط‌زیست و بازنشستگان شکل گرفته، مطالبات اجتماعی متعددی از جمله «تورم»، «سرکوب پلیسی» و «کمبود معلم در مدارس» را به صحنه خیابان‌های فرانسه آورده است.
این تحرک اعتراضی علیه «گرانی» و برای «دفاع از قدرت خرید»، دقیقاً هشت سال پس از نخستین تجمعات جنبش جلیقه‌زردها در سال ۲۰۱۸ صورت می‌گیرد؛ رخدادی که دولت امانوئل مکرون را به واکنش و آماده‌باش کامل واداشته است. در شرایطی که کاخ نخست‌وزیری کارگروه بین‌وزارتی بحران تشکیل داده و پلیس مسیر تظاهرات پاریس را تغییر داده است، برآوردهای رسمی از احتمال حضور بین ۷۰ تا ۱۵۰ هزار نفر در بیش از یک هزار و ۷۰۰ نقطه کشور خبر می‌دهد؛ نشانه خشم اجتماعی فزاینده‌ای که طبق آمار نهاد ملی آمار فرانسه، ریشه در جهش ۳۵ واحدی شاخص بهای خوراکی‌ها طی ۱۰ سال گذشته دارد.
واکنش مکرون و آماده‌باش دولت: تظاهرات آری، تخریب نه!
به نقل از شبکه پارلمانی فرانسه (LCP)، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در حاشیه نشست سران اتحادیه اروپا در بروکسل با اشاره به فراخوان‌های تظاهرات ۱۷ اکتبر، خواستار «آرامش و احترام» شد و تأکید کرد حق اعتراض نباید با توهین یا تخریب همراه شود:
حق اعتراض در قانون اساسی به رسمیت شناخته شده است، اما همراه با این حق، احترام به افراد و اموال نیز الزامی است. مسئولیت تظاهرات یعنی سازمان‌دهی راه‌پیمایی‌ها، درست همان‌طور که احزاب بزرگ سیاسی یا اتحادیه‌ها انجام می‌دهند. مشکل زمانی آغاز می‌شود که این تجمعات سازمان‌نیافته باشند و عناصری تنها برای تخریب و ایجاد آشوب بیایند؛ و این پذیرفتنی نیست.
مکرون همچنین با اعلام «اعتماد کامل به نخست‌وزیر و وزیر کشور»، پیام حمایتی قاطعی برای نیروهای انتظامی فرستاد و افزود: هیچ‌کس وارد پلیس یا ژاندارمری نشده تا کتک بخورد یا متحمل حملاتی شود که چند روز پیش رخ داد.
در همین راستا و ، سباستین لکورنو، نخست‌وزیر فرانسه، به نشانه هوشیاری و آمادگی قوه مجریه فرمان تشکیل یک «کارگروه بین‌وزارتی بحران» را صادر کرده است تا تحولات و اوضاع میدانی را به صورت لحظه‌به‌لحظه رصد و مدیریت کند.
ریشه‌های اقتصادی خشم: جهش ۳۵ واحدی تورم مواد غذایی در یک دهه
شبکه «فرانس انفو» (franceinfo) در گزارشی تحلیلی، بستر اقتصادی این فوران اجتماعی را بررسی کرده است. طبق داده‌های مؤسسه ملی آمار فرانسه (Insee)، شاخص بهای مواد خوراکی طی ۱۰ سال گذشته حدود ۳۵ واحد افزایش یافته است.
شاخص قیمت مواد غذایی از سال ۲۰۱۶پایه ۱۰۰ در سال ۲۰۱۶ (منبع: Insee شاخص قیمت محاسبه شده برای کلان‌شهر فرانسه)
این رسانه یادآور می‌شود که این خشم درست با همان شعار اصلی سال ۲۰۱۸ جلیقه‌زردها (دفاع از قدرت خرید) بازگشته است؛ آن هم پس از چند هفته اعتراضات و مسدودسازی ورودی دبیرستان‌ها توسط دانش‌آموزان معترض به شرایط آموزشی.
ابعاد میدانی: تدارک بیش از ۱۷۰۰ اقدام اعتراضی در سراسر کشور
به نقل از شبکه خبری «فرانس ۲۴»، فعالان تحت شعار «زردها و جوانان» (Jaunes et jeunes) در تلاشند تا خیابان‌ها را بازپس بگیرند. بر اساس داده‌های درگاه اینترنتی فعالان (۱۷octobregiletjaune.net)، یک هزار و ۷۵۷ اقدام اعتراضی در نقشه سراسری کشور ثبت شده است:
بیش از ۸۰۰ راهپیمایی و تظاهرات شهری؛
نزدیک به ۲۰۰ تجمع در میادین و فلکه‌ها (نماد اعتراضات ۲۰۱۸ جلیقه‌زردها)؛
مسدودسازی جایگاه‌های سوخت، پل‌ها، عوارضی‌ها و ایستگاه‌های اخذ عوارض.
برآوردهای اولیه مقامات و پلیس، شمار شرکت‌کنندگان را بین ۷۰ هزار تا ۱۵۰ هزار نفر تخمین می‌زند، هرچند ابعاد میدانی آن هنوز در حال گسترش است.
پاریس؛ الزام به تغییر مسیر راهپیمایی و ممنوعیت هرگونه تجمع در نزدیکی نهادهای حکومتی
به نقل از این شبکه خبری، پاتریس فور، فرماندار پلیس پاریس، به دلیل «خطر جدی برهم خوردن نظم عمومی»، مسیر درخواستی مجمع عمومی دانشجویان (Interfac IDF) را تغییر داد:
مسیر جدید: تجمع به جای میدان باستیل، از ساعت ۱۴ در میدان جمهوری (Place de la République) آغاز و با عبور از محله «باربس» به میدان «کلیشی» ختم می‌شود. میدان باستیل صرفاً یک نقطه جغرافیایی در نقشه پاریس نیست؛ بلکه مقدس‌ترین نماد جمهوری‌خواهی، انقلاب و شورش علیه قدرت حاکم در حافظه جمعی فرانسوی‌هاست.
مناطق ممنوعه: تجمع در محدوده کاخ الیزه، خیابان شانزه‌لیزه، محله شاتله-له‌آل و تمامی ایستگاه‌های قطار پایتخت (و متروهای متصل به آن‌ها) اکیداً ممنوع شده است.
در اعتراض به این محدودیت‌ها، کوپلیا مورو (Coppélia Moreau) از اعضای کمیته دانشجویی گفت: اینکه هرگونه تظاهرات به سمت مراکز قدرت را ممنوع می‌کنند، به هیچ وجه طبیعی نیست.
شعله‌ور شدن خشم عمومی در جنوب فرانسه؛ از محاصره پالایشگاه‌ها تا بن‌بست شریان‌های سوخت
به نقل از شبکه تلویزیونی فرانس ۳ (ICI Provence-Alpes)، پهنه اعتراضات سراسری امروز، به استان‌ها و مناطق جنوبی این کشور کشیده شده است؛ مناطقی که معترضان با تلفیقی از راهپیمایی‌های خیابانی و عملیات‌های انسداد اقتصادی، نبض تحرکات ضدحکومتی را به دست گرفته‌اند.
در کلان‌شهر مارسی، طبق برنامه‌ریزی اعلام‌شده، موج اصلی راهپیمایی از ساعت ۱۴ به وقت محلی در بندرگاه تاریخی «ویو-پُر» (Vieux-Port) کلید خواهد خورد و میدانی دیگر از تجمع نیز در میدان «پرادو» پیش‌بینی شده است. این در حالی است که از نخستین ساعات روز، گروه‌های معترض با هدف قرار دادن شریان‌های انرژی شهری، مسدودسازی جایگاه‌های سوخت در مناطق ۷ و ۱۳ شهری را در دستور کار قرار داده‌اند و تجمعاتی نیز برای ساعات پایانی و شبانه در منطقه «اولوش» (Allauch) برنامه‌ریزی شده است.
بحران در قطب صنعتی «فوس-سور-مر» (Fos-sur-Mer) اما از همان ساعات اولیه بامداد ماهیتی فلج‌کننده به خود گرفت؛ جایی که کارگران و معترضان از ساعت ۵ صبح مسیرهای ورودی و خروجی پالایشگاه راهبردی منطقه را به محاصره کامل درآوردند. هم‌گام با حرکت تظاهرکنندگان از مبدأ پورت-سن-لوئی، معترضان بنا دارند از ساعت ۱۴ با استقرار در ایستگاه عوارضی بزرگراهی لا سیوتات (La Ciotat)، اقدام به برپایی «راه‌بندان‌های بازرسی» (Barrage filtrant) و کند کردن شدید چرخه تردد خودروها کنند.
در همین حال، مورو از تمرکز بی‌سابقه عملیات‌های میدانی خبر داده است؛ به طوری که تنها در شهر «اوینیون»، بیش از ۱۶ عملیات اعتراضی هماهنگ—از «میدان ساعت» تا فلج کردن پمپ‌بنزین‌های خیابان «پیر-سمار» (Pierre Sémard) —هدف‌گذاری شده است. این موج اعتراضی شهرهای دیگر جنوب نظیر اورانژ، گَپ، بریانسون، مانوسک و دین-له-بن را نیز در بر می‌گیرد.
در این میان، صدای طبقه فرودست و جوانان معترض نیز رساتر از همیشه طنین‌انداز است. دامین فورا، جوان ۲۴ ساله جلیقه‌زرد اهل مارسی، با تشریح عمق بحران معیشتی و انگیزه خود از حضور در میدان تصریح کرد: هشت سال پیش هم به خاطر گرانی سرسام‌آور در همین خیابان‌ها بودم؛ اما از آن زمان تا امروز هیچ‌چیز عوض نشده است.
وی افزود: با این دستمزدهای مضحک، دیگر حتی امکان یک خرید کامل مواد غذایی را هم نداریم. ما کار می‌کنیم تا شرافتمندانه زندگی کنیم، نه آنکه صرفاً برای زنده ماندن دست‌وپا بزنیم. حتی برخی از نیروهای پلیس شخصاً به من گفتند اگر امروز شیفت کاری نداشتند، خودشان به تظاهرات می‌آمدند. ما امروز میلیونی به خیابان خواهیم آمد و امیدوارم دولت این بار گوش‌هایش را روی خواسته‌های ما نبندد.
بدین‌ترتیب، سراسر فرانسه امروز در حالی به صحنه نمایش خشم انباشته طبقات کارگری و فرودست علیه سیاست‌های ریاضتی بدل شده است که تدابیر سخت‌گیرانه پلیسی و اعلام مناطق ممنوعه در مراکز قدرت پایتخت، از هراس فزاینده کاخ الیزه نسبت به تکرار طغیان‌های غیرقابل مهار حکایت دارد.