پایگاه خبری مکتوبنامه:
بخش قابل توجهی از معلمان حقالتدریس سالهاست در مدارس کشور فعالیت میکنند؛ برخی از آنها نیز در مناطق روستایی و دورافتاده تدریس میکنند و برای رسیدن به مدرسه باید مسیرهای طولانی را طی کنند.
با این حال، تفاوت وضعیت استخدامی این افراد با معلمان رسمی فقط روی کاغذ باقی نمیماند و مستقیماً در حقوق، مزایا، بیمه و امنیت شغلی آنها دیده میشود.
یکی از مهمترین مشکلات این گروه آن است که برخلاف نیروهای رسمی، در ماههای تابستان الزاماً حقوق مستمر ندارند؛ موضوعی که باعث میشود برخی از این معلمان در تعطیلات مدارس ناچار به پیدا کردن شغل دیگری برای تأمین مخارج زندگی شوند.
وعده قرارداد کارمعین به کجا رسید؟
یکی از مهمترین امیدهای معلمان حقالتدریس در ماههای گذشته، تعیین تکلیف قراردادهای کارمعین بود.
براساس گزارش منتشرشده، قرار بود حدود ۲۳ هزار نیروی حقالتدریس ـ پس از کسر افرادی که از مسیر آزمون استخدامی تعیین تکلیف شدهاند ـ از مهر ۱۴۰۴ وارد فرآیند قرارداد کارمعین شوند.
اما اجرای این مصوبه با مانع جدی روبهرو شد؛ سازمان برنامه و بودجه اعلام کرده بود اعتبار لازم برای اجرای آن تأمین نشده است.
تصمیمی گرفته میشود، وعدهای داده میشود، اما اجرای آن در مرحله تأمین منابع مالی متوقف میماند.
حقوق وعده دادهشده با دریافتی فرق دارد
مسئله فقط نوع قرارداد نیست.
یکی از معلمان حقالتدریس در گفتوگو با تابناک گفته براساس اعلام مسئولان قرار بوده حقوق ماهانه این نیروها به حدود ۱۷ میلیون تومانبرسد، اما مبلغی که برای او واریز شده حدود ۱۲ میلیون و ۹۰ هزار تومان بوده است.
اگر این دو رقم را کنار هم قرار دهیم، فاصلهای نزدیک به ۴ میلیون و ۹۱۰ هزار تومان در ماه ایجاد میشود.
برای نیرویی که هزینه مسکن، خوراک، رفتوآمد و سایر مخارج خانوار را از همین درآمد تأمین میکند، چنین فاصلهای رقم کوچکی نیست.
کار مشابه؛ قرارداد متفاوت
یکی از محورهای اصلی اعتراض معلمان حقالتدریس این است که وظایف آنها در کلاس درس تفاوت اساسی با همکاران رسمی ندارد.
تدریس، برگزاری امتحان، حضور در جلسات مدرسه، فعالیتهای فوقبرنامه، نظارت بر دانشآموزان و انجام امور آموزشی بخشی از مسئولیتهایی است که این نیروها نیز انجام میدهند.
با این حال، هنگام پرداخت حقوق و مزایا، تفاوت نوع استخدام باعث میشود دریافتی و امنیت شغلی آنها با معلمان رسمی فاصله داشته باشد. یکی از معلمان مورد گفتوگوی تابناک نیز همین تفاوت میان مسئولیت مشابه و مزایای متفاوت را از اصلیترین مشکلات این گروه دانسته است.
تابستان؛ سه ماه بدون درآمد ثابت؟
یکی از عجیبترین بخشهای ساختار کاری این نیروها به تعطیلات مدارس مربوط میشود.
اگر معلم رسمی در تابستان همچنان حقوق دریافت میکند، بسیاری از نیروهای حقالتدریس چنین تضمینی ندارند. به همین دلیل پایان سال تحصیلی برای بخشی از آنها نه آغاز تعطیلات، بلکه آغاز دورهای از نگرانی مالی است.
این موضوع بهخصوص برای معلمانی که درآمد دیگری ندارند، میتواند فشار زیادی ایجاد کند.
در عمل نیرویی که طی سال تحصیلی بخشی از کمبود نیروی انسانی مدارس را جبران کرده است، ممکن است با پایان کلاسها برای تأمین هزینه زندگی مجبور شود سراغ شغل دوم یا موقت برود.
آزمون استخدامی؛ محل اختلاف دیگر
بخش دیگری از اعتراضات به نحوه تعیین تکلیف استخدام مربوط است.
برخی معلمان حقالتدریس معتقدند فردی که سالها سابقه تدریس در کلاس دارد، نباید برای اثبات دوباره صلاحیت خود صرفاً به یک آزمون تئوری وابسته باشد.
استدلال آنها این است که سابقه چندساله حضور در مدرسه، ارزیابی مدیران و تجربه واقعی تدریس باید وزن بیشتری در فرآیند استخدام داشته باشد.
در مقابل، آزمون استخدامی در ساختار فعلی یکی از مسیرهای قانونی جذب نیرو در آموزش و پرورش محسوب میشود؛ بنابراین مسئله اصلی، نحوه وزن دادن به سابقه و تجربه این افراد در کنار ضوابط استخدامی است.
مطالبه معلمان حقالتدریس چیست؟
تعیین تکلیف قرارداد کارمعین، ایجاد امنیت شغلی، پرداخت منظم حقوق، برخورداری از بیمه مناسب و کاهش فاصله دریافتی آنها با نیروهایی که مسئولیت مشابهی دارند.
اما شاید مهمتر از همه، پایان دادن به بلاتکلیفی باشد.
نیرویی که چند سال متوالی هر مهر دوباره وارد کلاس میشود، نمیتواند هر سال بدون اطلاع روشن از نوع قرارداد، حقوق و آینده شغلی خود کار را آغاز کند.
مسئله معلمان حقالتدریس امروز دیگر صرفاً یک موضوع استخدامی نیست؛ پرسش اصلی این است که اگر آموزش و پرورش برای اداره کلاسهای خود به این نیروها نیاز دارد، چرا وضعیت حقوقی و مالی آنها همچنان موقت باقی مانده است؟
و حالا با متوقف ماندن اجرای قرارداد کارمعین به دلیل کمبود اعتبار، این سؤال دوباره جدیتر شده است: بودجه تعیین تکلیف معلمان حقالتدریس چه زمانی تأمین خواهد شد؟