پایگاه خبری مکتوبنامه: متناسبسازی حقوق بازنشستگان موضوع جزء ۲ بند《ر》قانون برنامه هفتم پیشرفت، مطالبه به حق چندین ساله بازنشستگان مشمول بود که مراحل اول و دوم آن در دو سال گذشته توسط سازمان تأمیناجتماعی اجرا شد و علیرغم محدودیت منابع، این سازمان توانست آخرین مرحله متناسبسازی را در سال جاری تکمیل کند و پرونده این موضوع بسته شد.
این اتفاق در حالی است که برخی از بازنشستگان تامین اجتماعی نشبت به نحوه اجرای مرحله سوم متناسبسازی حقوق اعتراض دارند و در این زمینه سازمان تامین اجتماعی اعلام کرده که اگر کسی به افزایشها و محاسبات مستمری خود اعتراض دارد نی تواند از طریق پورتال مرکز نظارت و ارتباطات مردمی سازمان به نشانی https://1420.tamin.ir درخواست و اعتراض خود را ثبت و با دریافت کد پیگیری به صورت پیامکی، فرایند رسیدگی را بدون نیاز به مراجعه حضوری دنبال نمایند
پرداخت حق اولاد فرزندان بازنشستگان پس از فوت والدین؛ ابهام قانونی و اختلاف در تفسیر
خبرگزاری ایرنا نوشت :وضعیت پرداخت حق اولاد پس از فوت بازنشستگان و مستمریبگیران تأمین اجتماعی با ابهام مواجه است؛ در حالی که قانون تأمین اجتماعی برای حمایت از بازماندگان، نظام مستقلی با عنوان مستمری بازماندگان پیشبینی کرده، درباره تداوم یا قطع حق اولاد پس از فوت حکم صریح ندارد و این خلأ تقنینی در کنار رویههای اجرایی متفاوت، موجب شکلگیری برداشتهای مختلف درباره سرنوشت این مزیت پس از فوت مستمریبگیران شده است.
به گزارش کانال شبکه خبری بازنشستگان به نقل از خبرگزاری ایرنا بر اساس ساختار قانون تأمین اجتماعی، «حق اولاد» در زمره مزایای تبعی مستمری یا مزد قرار دارد و در چارچوب پرداخت حقوق فرد بیمهشده یا مستمریبگیر در زمان حیات او تعریف میشود. این مزیت در قانون به صورت یک حق مستقل برای فرزند تعریف نشده، بلکه به عنوان یکی از اقلام پرداختی مرتبط با دریافتکننده اصلی مستمری مطرح است.
در مقابل، مواد ۸۰ تا ۸۳ قانون تأمین اجتماعی نظام مستقلی را برای حمایت از بازماندگان پیشبینی کرده است. مطابق ماده ۸۳، در صورت فوت بیمهشده یا مستمریبگیر، مستمری وی میان بازماندگان واجد شرایط از جمله فرزندان تقسیم میشود و برای هر فرزند سهم مشخصی از مستمری در نظر گرفته شده است.
با این حال، در متن قانون تأمین اجتماعی، حکم صریحی مبنی بر اینکه «حق اولاد پس از فوت قطع میشود» یا «به بازماندگان منتقل میشود» بهطور مستقل ذکر نشده است همچنین نص صریح درباره تداوم این عنوان پس از فوت وجود ندارد. این وضعیت موجب شکلگیری یک خلأ یا سکوت تقنینی در خصوص عنوان «حق اولاد پس از فوت» شده است.
از منظر حقوقی، همین سکوت قانونی باعث شده است در اجرا، تفسیر واحد و مشخصی در خصوص ماهیت این پرداخت پس از فوت شکل نگیرد و عملاً دو برداشت متفاوت مطرح باشد: نخست، برداشت مبتنی بر اینکه حق اولاد به دلیل تبعی بودن، با زوال رابطه پرداخت (فوت مستمریبگیر) موضوعیت خود را از دست میدهد؛ و دوم، برداشت مبتنی بر اینکه در نبود حکم صریح درباره قطع یا استمرار، تعیین تکلیف آن نیازمند تصریح قانونی یا رویه قضایی روشنتر است.
حق اولاد فرزندان بازنشستگان پس از فوت والدین؛ قانون چه میگوید؟
قانونگذار به جای ورود مستقیم به ادامه یا عدم ادامه این مزیت، سازوکار مستقلی با عنوان «مستمری بازماندگان» را در مواد ۸۰ تا ۸۳ پیشبینی کرده است؛ سازوکاری که از نظر ماهیت، مبنا و نحوه محاسبه با حق اولاد متفاوت است.
بر این اساس، اختلاف اصلی نه بر سر وجود یا عدم وجود حمایت از فرزندان بلکه بر سر تفکیک مفهومی میان «حق اولاد به عنوان مزیت تبعی دوران حیات» و «مستمری بازماندگان به عنوان نظام حمایتی پس از فوت» است؛ تفکیکی که در متن قانون بهصورت تفصیلی درباره نسبت میان این دو عنوان توضیح داده نشده است.
بنابراین، قانون تأمین اجتماعی درباره وضعیت «حق اولاد پس از فوت والدین» تصریح و تفکیک تفصیلی ارائه نکرده و همین امر موجب شکلگیری برداشتهای متفاوت در اجرا و تفسیر شده است؛ در حالی که همزمان، نظام مستقلی برای حمایت از بازماندگان در قالب مستمری تعریف شده که جایگزین بخشی از حمایتهای دوران حیات محسوب میشود