پایگاه خبری مکتوبنامه: کاظم جلالی، سفیر ایران در روسیه و یکی از همکاران قدیمی شهید لاریجانی در مجلس بیان کرد:
آقای لاریجانی سفرهای محرمانه به روسیه داشتند؟ سطح برخوردها با ایشان در جلسات به چه صورت بود؟
سفرهای ایشان، به جز دو مورد که رسانهای کردیم، همگی محرمانه بود؛ یعنی نه ما و نه طرف روس، این سفرها را خبری نکردیم و تنها دو سفر ایشان به طور رسمی اعلام شد.
یعنی سفر محرمانه زیاد داشتند؟
بله، آقای لاریجانی در همین یک سال و نیم اخیر، هفت سفر به روسیه داشتند. دو سفر اول، پیش از انتصاب ایشان به دبیری شورای عالی امنیت ملی و به عنوان نماینده و فرستاده ویژه رهبر معظم انقلاب صورت گرفت. پس از انتصاب به عنوان دبیر نیز پنج سفر دیگر به روسیه داشتند که از میان این هفت سفر، تنها دو مورد رسانهای شد.
در یکی از این سفرها، طرف روس با ما تماس گرفت و ابراز تمایل کرد که سفر رسانهای شود؛ شهید لاریجانی نیز مخالفتی نکردند و خبر آن منتشر شد. اما سفر آخر که در ۱۰ بهمنماه ۱۴۰۴ انجام شد، به شکل دیگری در رسانهها بازتاب یافت. ما متوجه شدیم به محض برخاستن هواپیمای ایشان، حدود سه تا چهار هزار نفر در سامانه فلایترادار مسیر پرواز را رصد میکنند؛ زمانی که هواپیما در مسکو به زمین نشست، این رقم به ۳۴ هزار نفر رسیده بود که برای فلایترادار عدد بسیار بالایی محسوب میشود.
همزمان شایعات فراوانی نیز شکل گرفته بود. من به ایشان عرض کردم که باید این سفر را رسانهای کنیم. پرسیدند: «چرا؟» گفتم: «با توجه به حوادث ۱۸ و ۱۹ دیماه، اکنون جریانهای ضدانقلاب تلاش میکنند این رویداد را وارونه جلوه دهند.» برخی شایعه کرده بودند که رهبری شهید به روسیه رفتهاند و عدهای دیگر مدعی بودند که اموالی به روسیه منتقل شده است؛ از این دست اخبار عجیب و بیاساس بسیار زیاد بود. در نهایت ایشان فرمودند: «بسیار خوب، شما هماهنگ کنید که اگر قرار است، خبری شود این کار صورت گیرد.»
در ۱۰ بهمن، زمانی که ایشان با آقای پوتین ملاقات داشتند، در پایان جلسه من گفتم اگر اجازه دهید ما یک خبر کوتاه، با هماهنگی، منتشر کنیم. به این ترتیب همان دو سفر رسانهای شد.
عمده ملاقاتهای شهید لاریجانی با آقای پوتین سه ساعت یا بیشتر از سه ساعت طول میکشید
سطح برخوردها هم بسیار خوب بود. تقریباً عمده ملاقاتهای ایشان با آقای پوتین سه ساعت یا بیشتر از سه ساعت طول میکشید. فقط یک ملاقات زیر سه ساعت بود و آن هم به این دلیل که آقای پوتین باید با رئیسجمهور دیگری در دنیا تماس میگرفت و در میانه ملاقات گفت که در ساعت مشخصی یک گفتوگوی تلفنی دارد و این نشان میداد که زمان ملاقات باید محدود باشد.
به طور معمول در چنین دیدارهایی، همراهان دو طرف از طریق دستیاران ارشد، زمان پایان جلسه را یادآوری میکنند. دستیار آقای پوتین گاه با اشاره چشم یا دست به من—که در مقام سفیر حضور داشتم—علامت میداد که ملاقات را جمعبندی کنیم؛ من نیز موضوع را آرام در گوش طرف ایرانی کنارم میگفتم یا برایشان یادداشت میکردم که باید جلسه زودتر خاتمه یابد. اما در تمام دیدارهای شهید لاریجانی با آقای پوتین، حتی یک بار هم پیش نیامد که طرف روس تذکری برای اتمام نشست بدهد. از سوی دیگر، شهید لاریجانی فردی بسیار اخلاقمدار بودند و در پایان با تواضع به آقای پوتین میگفتند: «ببخشید که وقت شما را زیادی گرفتیم.» آقای پوتین نیز همواره در پاسخ میگفتند: «شما همصحبت بسیار خوبی هستید و من از همنشینی و گفتگو با شما لذت میبرم؛ لطفاً این تعابیر را به کار نبرید.» من بارها این جملات را مستقیماً از زبان پوتین شنیدم؛ یک بار هم دستیار آقای پوتین به من گفت که مذاکرات دفعه قبل بسیار خوب بوده و آن را تحسین کرد.
آخرین نکته اینکه شهید لاریجانی رئیسجمهور نبودند و معمولاً رؤسای جمهور برای شهادت یک رئیسجمهور پیام تسلیت صادر میکنند. تقریباً ساعت ۱۴:۳۰ روز شهادت شهید لاریجانی بود که با آقای اوشاکوف، دستیار آقای پوتین، تماس گرفتم و گفتم خبرهایی که ما داریم حاکی از آن است که دکتر لاریجانی به شهادت رسیدهاند. شاید نیم ساعت بعد ایشان تماس گرفت و گفت پیام تسلیت آقای پوتین برای شهادت ایشان آماده است. من گفتم فعلاً پیام را منتشر نکنید و اجازه دهید ابتدا رسانههای ایران خبر شهادت را اعلام و تأیید کنند.
در ۹ می، آقای پوتین مصاحبهای درباره مسائل هستهای ایران داشتند. موضوع مصاحبه مستقیماً مرتبط نبود، اما ایشان بلافاصله از دکتر لاریجانی نام بردند و با عباراتی مانند اینکه ایشان مذاکرهکننده بسیار خوبی بودند، شنونده بسیار خوبی بودند و واکنشهای بسیار بهجایی نشان میدادند، از شهید لاریجانی تجلیل کردند.
نیلوفر مولایی | منبع: خبرآنلاین