پایگاه خبری مکتوبنامه: همانگونه که پیشبینی میشد، افزایش افسارگسیخته قیمت خودروهای داخلی، سرانجام دامن خودروسازان را هم گرفته است. محصولاتی که سالها با حمایت، تعرفه و انحصار به بازار عرضه شدند، امروز با کاهش قدرت خرید مردم و رکود سنگین بازار مواجهاند.
اما به جای آنکه دولت از خودروسازان بپرسد چرا محصول گران و کمکیفیت آنها مشتری ندارد، بار دیگر نسخهای برای تحریک تقاضا پیچیده شده است؛ اینبار با عنوان خارج کردن خودروهای فرسوده و جایگزینی آنها.
اصل نوسازی ناوگان، کاهش آلودگی هوا، کاهش مصرف سوخت و افزایش ایمنی، کاملا قابل دفاع است؛ اما سؤال اساسی اینجاست، قرار است خودروی فرسوده مردم با چه چیزی جایگزین شود؟
اگر قرار باشد خودروی فرسوده یک خانواده با خودرویی جایگزین شود که خود از نظر مصرف سوخت، ایمنی، کیفیت ساخت و استانداردهای روز فاصله قابلتوجهی با خودروهای مطلوب جهانی دارد، چه اتفاقی افتاده است جز اینکه یک فرسوده را با فرسودهای نوتر جایگزین کردهایم؟
مشکل فقط سن خودرو نیست. در کشور خودروهایی وجود دارند که با وجود عمر بالا، از نظر دوام و کیفیت ساخت، حتی از برخی خودروهای صفر کیلومتر داخلی وضعیت بهتری دارند. بنابراین نمیتوان صرفا با معیار سن، یک خودرو را فرسوده و خودروی دیگر را به دلیل صفر بودن، استاندارد و ایمن تلقی کرد.
راهحل واقعی، ایجاد رقابت است؛ نه ایجاد مشتری اجباری برای خودروساز.
اگر دولت واقعا قصد دارد خودروهای فرسوده را از چرخه خارج کند، چرا به جای تحمیل خرید محصولات داخلی، به مالکان خودروهای فرسوده امتیاز واردات یک خودروی خارجی با تعرفه پایین و سازوکار شفاف نمیدهد؟
این سیاست میتواند همزمان چند هدف را دنبال کند:
مالک خودروی فرسوده انگیزه واقعی برای اسقاط پیدا میکند، خودروهای کممصرف و ایمن وارد ناوگان میشوند، مصرف سوخت کاهش مییابد، آلودگی هوا کمتر میشود و مهمتر از همه، تلفات و خسارات ناشی از خودروهای ناایمن کاهش پیدا میکند.
در چنین شرایطی حتی میتوان برای واردات، سقف قیمتی و استانداردهای مشخص تعیین کرد تا این امتیاز به محلی برای واردات خودروهای لوکس تبدیل نشود؛ هدف باید نوسازی واقعی ناوگان و ارتقای ایمنی و بهرهوری باشد.
البته این سیاست به معنای بیتوجهی به تولید داخلی نیست. برعکس، اگر خودروساز داخلی مطمئن باشد مشتری به اجبار مجبور به خرید محصول او نیست، ناچار خواهد شد برای حفظ بازار، کیفیت را بالا ببرد، مصرف سوخت را کاهش دهد و قیمت تمامشده را منطقی کند.
سالها حمایت بدون ایجاد رقابت، نتیجه مطلوبی برای صنعت خودرو نداشته است. اکنون نیز نمیتوان با استفاده از مشکلات اقتصادی مردم، بازار مصنوعی برای خودروسازان ایجاد کرد.
مردم نباید تاوان ناکارآمدی یک صنعت را بدهند، اگر خودروساز داخلی محصولی باکیفیت، ایمن، کممصرف و با قیمت منطقی تولید کند، مردم خودشان برای خرید آن صف خواهند کشید. نیازی به اجبار، طرحهای دستوری و سیاستهای پیچیده برای ایجاد مشتری نخواهد بود. بهتر است، خودروی فرسوده را با فرسوده دیگری جایگزین نکنیم، خودروساز ورشکسته، مردم را فرسوده میکند؛ اما راه نجات صنعت خودرو، فرسودهتر کردن قدرت خرید مردم نیست.
اقتصادی
خودروساز ورشکسته، مردم را به زانو درآورده است
همانگونه که پیشبینی میشد، افزایش افسارگسیخته قیمت خودروهای داخلی، سرانجام دامن خودروسازان ...